What you see is what you get

Gisteren vond ik een fantastische bundel mode-magazines in de kringloopwinkel. Ik kan zelf vrij weinig met de naaimachine. Kleine reparaties gaat nog, maar vraag me niet om ergens een nieuwe rits in te zetten. Helaas. Een kleding-herstel-cursus staat dan ook nog op mijn bucket-list. Voor grote reparaties schakel ik hulptroepen in. 

Gisteren stond ik klaar om mijn nieuwe voorraad af te rekenen toen mijn oog ineens op een mooie vintage kaft met gouden bedrukking viel. Snel bladerde ik er doorheen. Gaaf! Franse zelfmaakmode-magazines uit 1976 (inclusief patronen). Impulsief nam ik het boek ook mee. De dame achter de kassa keek me raar aan. "Zitten er wel patronen bij?", vroeg ze. "Volgens mij wel", antwoordde ik. "Maar ik kan toch niet naaien. Ik vind de foto's vooral zo mooi."

Ik heb gisteravond en vandaag al regelmatig door alle tijdschriften gebladerd. Enkele mode-items zijn op dit moment ook weer hip. Maar het meest geniet ik ervan dat men in de jaren 70 nog niet aan fotobewerking deed. Wat staan deze tijdschriften vol met bijzondere, onbewerkte 'Wehkamp-poses'*. En de foodfotografie die er in staat ziet er niet zeer smakelijk uit. Heerlijk. What you see is what you get.

Ik merk dat ik deze onbewerkte beelden heel prettig vind. Tegenwoordig zie je online de ene na de andere bewerkte foto. En vaak denk ik dan: "Wat voor een filter zit hier nu weer overheen?". Je profielfoto bewerken is natuurlijk je goed recht. (Ik laat mezelf het liefst niet zien online, aangezien ik zelf uit 1977 kom en dat begin je inmiddels ook wel te zien, haha).  Maar het lijkt alsof we alleen nog maar een perfecte versie van onszelf durven te laten zien. Met filters, shading en soms met fillers en botox. Vroeger hoefde je jezelf natuurlijk ook niet aan de hele wereld te laten zien. Fijn. En rustiger ook. En als je het mij vraagt ook mooier. Ik mis de gezichtsuitdrukkingen in die filterfoto's. Een gezicht met botox heeft voor mij een legere blik. En de opgespoten lippen bij jonge meiden: 24/7 een duckface als gevolg van de selfie-cultuur. Dan voor mij toch maar: Een beetje make-up en verder 'What you see is what you get.' Iets meer rimpels, maar wel een vrolijk gezicht waar je emoties aan af kunt lezen.

Dit wil niet zeggen dat ik bewerkte portretfoto's en botox afkeur. Als iemand zich daar beter door voelt moet hij/zij dat zeker doen. Maar denk er wel goed over na. Ik geef de voorkeur aan naturel.

* Voordat Wehkamp online ging kon ik uuuuuren de Wehkamp-gids bekijken. Zoveel pagina's, zoveel statische poses met kleine glimlachjes, 1 hand op de kraag, nonchalant omhoog kijkend. Deze poses heb ik destijds samen met een vriendin omgedoopt tot 'Wehkamp-poses'.

8 comments

PJbNdBweVA

UWAOsIfJm

mMYLwdrfuhER

qJEgNZmXUPTSvjlf

DVFhekgrsCcMaYJ

xgSFTsXzA

QomtUclGAwI

hKsSrCUgAkP

uJtTsCDQRdEMAwm

xbhEknuDfiLQ

Leave a comment