Thuisonderwijs is zoveel meer dan alleen taal en rekenen.

Week zoveel van quarantaine life. Ik ben gestopt met tellen. Na de eerst aankondiging bekroop me het akelige gevoel van hoe-gaan-we-dit-in-godsnaam-doen? Maar de weken zijn voorbij gevlogen en we komen hier thuis aardig in een quarantaine ritme. Dit neemt niet weg dat ik toch wel hunker naar meer contact met mijn familie en vrienden. Een kopje koffie in mijn favoriete koffietentje, bandjes kijken met een biertje in mijn hand, een dagje Antwerpen. Dit moet toch wel kunnen in de 1,5-meter-maatschappij (jeukwoord). Ik hou sowieso niet van drukte. Dus mij vind je niet zo snel in grote drukke massa's. Slechts heel af en toe maken we hier eens een verkeerde beslissing. Zoals: "Zullen we even naar IKEA gaan?" Gewoon omdat het kan en omdat we een afwasborstel-met-zuignap nodig hebben. Bij aankomst merken we dan dat heel Nederland een afwasborstel nodig blijkt te hebben. Voorheen zuchtte ik dan een keer om vervolgens met mezelf af te spreken om niet te mopperen. Het was immers mijn eigen keuze. En de rest van Nederland heeft ook een keuze. Nu zou ik zuchten en omkeren. Afwassen kan ook nog wel een tijdje met een oude borstel.

Maar quarantaine-life brengt ons ook veel goeds. Toch?

  • Meer quality-time met je gezin.
  • Veranderingen kunnen ineens veel sneller doorgevoerd worden dan ooit gedacht.
  • We consumeren veel minder.
  • Er ontstaan fijne creatieve initiatieven om deze periode door te komen.
  • (Ook al dachten we dat we haar goed te kennen) We leren onze dochter nog veel beter kennen. 

Zonder al teveel gemopper managen we het thuiswerken, thuisonderwijs, online vergaderingen en mijn vintage webshop vrij aardig. Er is me wel een spiegel voorgehouden. Ik gedij het beste bij ritme en duidelijkheid. En dat heb je allerminst in deze situatie. Net wanneer ik gepland heb om even wat lessen te herschrijven of om items aan de shop toe te voegen heeft mijn man een belangrijke call en besluit onze dochter dat ze niks van haar huiswerk snapt.

Ze snapt het wel, het is een pienter meisje en ze kan het heel goed als ze zich even concentreert... Maar we merken nu dat haar leerprioriteiten niet bij rekenen en taal liggen. Maar wanneer ik haar vraag of ze me wil helpen met het maken van flat-lays staat ze te springen. Hoe leuk is dat!

Dit snap ik eigenlijk heel goed. Mijn prioriteiten lagen ook nooit bij rekenen en taal. Natuurlijk moeten we kunnen lezen en schrijven. En is hoofdrekenen handig. Maar er zijn nog zoveel andere vaardigheden waar scholen nu weinig aandacht aan besteden. Hebben we in deze rare tijd niet super veel gehad aan de creatieve geesten? Oplossingen bedenken voor rare omstandigheden?

Wat ik meeneem uit deze tijd is dat ik onze dochter, naast wat ze moet doen van school, vooral laat doen wat ze graag doet. Tekenen, hutten bouwen en uitvinden. Want daar wordt zij gelukkig van en daarin zal zij groeien als mens. Doen waar je goed in bent, niet doen wat je moet doen.

6 comments

laZYMUxIpmFuX

kQZWCvOxNgpzPiUM

iutQNgOkhW

HLpfqcPG

zRSUCqFNTeYsI

uIVolRjmLvp

uTHRXAJvQFbMU

BeDdcFYhfsGyWT

THpfiyeogt

GVSkizuxqLgIY

Leave a comment