Fijn Eindje

Sinds de 2e lockdown ben ik meer gaan wandelen. Tja... wie niet. Mijn hardloop rondje is al jaren ongeveer gelijk en om dat te onderbreken startte ik 2 jaar terug met bootcamp. Toen dat even niet meer mocht ging ik wandelen. Lang wandelen. Alleen. Voor de pandemie gunde ik mezelf die tijd eigenlijk niet, maar nu hebben we toch niks anders te doen. Snel even een rondje rennen is toch zeker sneller dan wandelen, maar nu ren ik als ik weinig tijd heb, camp ik boot voor de gezelligheid en voor een leeg hoofd wandel ik een flink eindje. 

Vanochtend ook weer. Funky wandelschoenen aan, podcast aan, en gaan! Het fenomeen podcast heb ik jaren niet begrepen. Wanneer luister je naar zoiets? Waar vind je de fijne verhalen? Maar enkele weken geleden bood een podcast zichzelf aan. Geen idee waarom, hij kwam als afluisterreclame voorbij op instagram. Meestal vraag ik me af wat instagram dan van me afgeluisterd heeft en hoe ze dat weten te matchen aan een voor-mij-totaal-niet-relevante-reclame. Dit keer niet. Een podcast van Theo Maassen met Maarten Baas. Interessant. Ik luisterde hem thuis op de bank, awkward met oortjes in om mijn huisgenoten niet te vervelen. Zittend luisteren was raar, maar ik hield het vol want het was interessant en grappig. Ik wilde wel meer van dit. Wat als ik meer Theo-achtige-podcasts zoek om te beluisteren tijdens een wandeling?

En zo geschiede. Nu wandel ik bijna wekelijks een flink stuk met in mijn oor verhalen van Theo Maassen, Erik Kessels, VPRO en de correspondent. We wonen heel fijn urban net buiten Eindhoven, maar qua wandelingen baalde ik toch altijd een beetje van onze lokatie. Om echt de natuur in te gaan namen we toch vaak eerst de auto. Voor mijn eerste wandeling googlede ik naar het dichtst bijzijnde natuur-achtige-gebied. En dit bleek verrassend mooi te zijn. Een rondje van ruim 7 km langs industrieterrein en snelweg naar een rustige plas. Heerlijk rustig en toch stads. Ik vond het achteraf een mooie mix. 

Vandaag liep ik een eindje verder. Naar Eindhoven. De hele ronde is zo ongeveer 12 km. Een dikke 2 podcasts, maar o zo fijn. Ik loop gewoon en stel als doel: halverwege een koffie en een vegan crumble bij mijn favoriete "Koffiehuisje". Vandaag was de derde keer dat ik naar het Koffiehuisje liep. De route is steeds anders. Tijdens het wandelen krijg ik ingevingen van afslagen die ik ga nemen. Ik heb na mijn studie nog jaren in Eindhoven gewoond, maar nog steeds zie ik bij elke wandeling ineens plekken die ik nog niet ken of plekken die enorm veranderd zijn. De achterkant van de stad spreekt me het meest aan. Dat bedacht ik me vandaag ineens terwijl ik langs de achterkant van nieuw-ontdekte volkstuinen liep. Ik realiseerde me dat ik altijd al heb genoten van dit soort onbekende plekken. Als student kon ik in de trein intens genieten van de aankomst in steden. Daar kon je vroeger echt de achtertuinen van huisjes bekijken. De krochten van Amsterdam, Utrecht en Antwerpen. Helaas zijn die ietwat viezige achtertuinen langs het spoor de laatste jaren veelal verdwenen. Vervangen door voorzijdes van hoge nieuwbouw. Toch jammer. Ik keek graag naar die rommelige tuintjes, kratten bier, waslijnen en scheve gordijnen en fantaseerde over wie daar zou wonen.

Maar ik ben blij dat tijdens mijn wandelingen nu ineens weer andere, bijzonder fijne krochten van Eindhoven heb ontdekt. Hopelijk volgen er nog veel meer. Ik blijf voorlopig wandelen, podcast aan en gaan, want Eindje wat ben je fijn! Ik wil nog meer van je ontdekken.

Leave a comment

Please note, comments must be approved before they are published